„Chamstwo nie rodzi życzliwości”. Zimna wojna Palmeiras i Flamengo o władzę
Choć obaj przebywali w tej samej sali, alfabetyczny układ miejsc podczas wtorkowego spotkania w siedzibie Brazylijskiej Konfederacji Piłki Nożnej (CBF), poświęconego utworzeniu ligi, sprawił, że litera „F” od Flamengo znalazła się daleko od litery „P” od Palmeiras. Dystans ten odzwierciedla rzeczywiste relacje między prezydentami obu klubów, Luizem Eduardo Baptistą oraz Leilą Pereirą.
Jeśli chcesz wspierać naszą pracę, rozważ wpłatę na platformie BuyCoffee! Twoje wsparcie pomoże nam rozwijać się, dostarczać lepsze treści i angażować się w nowe projekty. Każda wpłata, nawet najmniejsza, ma ogromne znaczenie i jest bardzo doceniana. Dziękuję za Twoje wsparcie!
Leila Pereira nie posunęła się do zablokowania Luiza Eduardo Baptisty na WhatsAppie. Każde z nich trzyma się jednak na uboczu, choć oboje mają wspólny cel: zdobycie dominującej pozycji w brazylijskim i południowoamerykańskim futbolu. Ich ambicje nie ograniczają się do boiska, czego przykładem jest sobotni mecz na Nubank Parque, stadionie Palmeiras, który może zapewnić Flamengo drugie z rzędu mistrzostwo Brazylii.
Oba kluby przyzwyczaiły się do rywalizacji o najważniejsze trofea, ale jednocześnie weszły w okres zimnej wojny. Bezpośrednie spotkania działaczy stały się rzadkością, za to wymiana wzajemnych komunikatów i budowanie własnych narracji nabrały na sile.
Obecnie dominują zakulisowe działania, dyskusje na temat sztucznej murawy, oficjalne oświadczenia i uszczypliwe uwagi. Bezpośrednich kontaktów między najważniejszymi przedstawicielami obu klubów jest niewiele, jeśli w ogóle do nich dochodzi. Jeszcze do ubiegłego roku przynajmniej pozowali razem do zdjęć podczas różnych wydarzeń i wymieniali uprzejmości. Teraz zarówno kurtuazyjne gesty, jak i bliższe kontakty należą już do przeszłości.
– Szanuję wszystkie kluby i wszystkich działaczy. Walczę jednak o to, co słuszne, nie dla Palmeiras, lecz dla całego futbolu. Nie mam z tym żadnego problemu. Nie utrzymuję kontaktu i nie ma takiej potrzeby – powiedziała Leila Pereira, prezydent Palmeiras, zapytana o swoje relacje z Flamengo i Luizem Eduardo Baptistą.
Wspólne wydarzenia i zdjęcia obu prezydentów stały się już jedynie pamiątkami z przeszłości, przypominającymi czasy, gdy w ciągu ostatnich dwóch sezonów ich osobista rywalizacja stopniowo przybierała na sile.
Żadna ze stron nie zamierza składać broni. Wręcz przeciwnie. Palmeiras i Flamengo zrozumiały, że mogą próbować wygrywać nie tylko mecze i zdobywać trofea na boisku, ale również poprzez sposób prowadzenia publicznej narracji i intensywność działań poza nim. Właśnie o te narracje toczy się gra.
„KTO OBRYWA, TEN NIE ZAPOMINA”
Za czasów Rodolfo Landima, poprzednika Luiza Eduardo Baptisty, rywalizacja między klubami już nabierała rumieńców. Jednak mimo różnicy zdań między prezydentami nie doszło wówczas do wybuchu osobistego konfliktu na taką skalę, jak obecnie między Leilą Pereirą a Luizem Eduardo Baptistą.
Jednym z głównych pól bitwy stała się Libra. To właśnie tam konflikt nabrał największego rozgłosu i doprowadził do osobistego zerwania relacji.
Już podczas kampanii prezydenckiej we Flamengo, Luiz Eduardo Baptista krytykował porozumienie podpisane przez Rodolfo Landima. Na jego mocy klub zgodził się zrezygnować z części pieniędzy, aby zawrzeć umowę dotyczącą praw telewizyjnych na warunkach uzgodnionych przez członków bloku. Zdaniem obecnego prezydenta Flamengo „było jedynym klubem, który stracił na nowym podziale”, a różnica sięgnęła około 100 milionów reali.
Po objęciu stanowiska Luiz Eduardo Baptista nie zamierzał łagodzić tonu. Z dużą determinacją rozpoczął walkę o renegocjację warunków porozumienia w ramach Libra. Szczególnie zależało mu na doprecyzowaniu zasad podziału pieniędzy uzależnionych od oglądalności, czego wcześniej nie uwzględniono w wystarczającym stopniu.
Sposób, w jaki przedstawiciele Flamengo prowadzili rozmowy przy stole negocjacyjnym, zirytował Palmeiras. Leila Pereira postanowiła otwarcie przeciwstawić się stanowisku rywala, zarówno wewnątrz organizacji, jak i na forum publicznym. Jak ustalił portal UOL, w kuluarach Palmeiras odbierano ton wypowiedzi przedstawicieli Flamengo jako arogancki.
Luiz Eduardo Baptista również ma jednak własne żale. W październiku ubiegłego roku, podczas rozmowy z grupą dziennikarzy po jednym z wydarzeń w Rio de Janeiro, przytoczył sytuację z udziałem Leili Pereiry, która szczególnie go zirytowała:
– Prowadzisz przez trzy godziny bardzo burzliwą dyskusję. Mówisz: „Zabierasz ode mnie więcej pieniędzy, niż powinieneś”. Druga osoba odpowiada: „Wcale nie, poddajmy to pod głosowanie”. Następnie wychodzi ze spotkania przed jego zakończeniem. Kiedy przychodzi do omawiania sprawy, która cię dotyczy, osoba kreująca się na dobrą, hojną i otwartą na innych wstaje i opuszcza salę. Mówi: „Wychodzę, a mój głos jest przeciwko Flamengo”. Kto zadaje cios, ten szybko o nim zapomina. Kto obrywa, ten nigdy nie zapomina. Życzliwość rodzi życzliwość. Chamstwo nie rodzi życzliwości – powiedział Luiz Eduardo Baptista.
W kolejnych miesiącach obie strony coraz bardziej oddalały się od wzajemnej kurtuazji.
Flamengo uzyskało nawet sądowe zabezpieczenie, które blokowało przekazanie klubom części pieniędzy przez telewizję Globo. Luiz Eduardo Baptista stał się wówczas celem fali oskarżeń, przede wszystkim ze strony Palmeiras, które zarzucało mu egoizm.
W sierpniu tego roku Flamengo zdołało wynegocjować w ramach Libra porozumienie, dzięki któremu podział przychodów z oglądalności stał się bliższy oczekiwaniom klubu. Zagwarantowało ono drużynie z Rio de Janeiro około 150 milionów reali dodatkowych wpływów do 2029 roku. Do tego czasu obowiązuje obecna umowa z Globo dotycząca praw telewizyjnych do Brasileirão.
Leila Pereira ostatecznie podpisała porozumienie, choć zrobiła to z dużą niechęcią, delikatnie mówiąc. Już wcześniej wielokrotnie powtarzała, że Flamengo „powinno grać samo”, a także ukuła określenie „terraflanistas”. Niedługo później ogłosiła wystąpienie Palmeiras z Libra.
Od tamtej pory Leila Pereira nie tylko określała Flamengo mianem „Realu Madryt z Shopee”, ale również coraz mocniej podkreślała, że nie wierzy w inicjatywy mające na celu zjednoczenie klubów.
– Wierzę w ligę, której utworzenie rozważa CBF. Nie wierzę natomiast w ligę klubową, w ramach której zespoły miałyby dojść do porozumienia. Najlepszym dowodem jest to, że Palmeiras należało do Libra, ale zdecydowałam się odejść. Obecnie Palmeiras jest niezależnym klubem – powiedziała we wtorek.
Osoby z otoczenia Luiza Eduardo Baptisty powiedziały UOL, że prezydent Flamengo rzeczywiście ma trudności z zapomnieniem i odpuszczeniem spraw związanych z Leilą Pereirą. Do całego konfliktu dołączyło również Vasco za sprawą transakcji, w ramach której Marcos Lamacchia ma przejąć kontrolę nad spółką akcyjną klubu (SAF), będącego jednym z rywali Flamengo.
Marcos Lamacchia jest pasierbem Leili Pereiry. Flamengo zgłasza zastrzeżenia dotyczące konfliktu interesów, wskazując na bliskie relacje między nim a prezydent Palmeiras.
Transakcja uzyskała już zgodę organów zarządzających Vasco, ale umowa nie została jeszcze podpisana. Krajowa Agencja Regulacji i Zrównoważonego Rozwoju Futbolu (Anresf) podjęła już pewne działania zapobiegawcze, jednak nie wydała jeszcze ostatecznej decyzji w sprawie transakcji.
Zapytana w tym tygodniu o interesy swojego pasierba Leila Pereira uchyliła się od odpowiedzi:
– Jestem prezydentem Sociedade Esportiva Palmeiras. Wypowiadam się wyłącznie na temat Sociedade Esportiva Palmeiras.
W październiku UOL ujawnił, że prezydent Palmeiras była wspólniczką spółki Almirante Participações w momencie jej powstania. To właśnie ta firma nabyła Vasco. Obecnie 99% jej udziałów należy do pasierba Leili Pereiry.
Luiz Eduardo Baptista zasugerował nawet, że Leila Pereira powinna ustąpić ze stanowiska prezydenta Palmeiras, aby umożliwić sfinalizowanie transakcji dotyczącej Vasco. Alternatywnie Marcos Lamacchia miałby poczekać do zakończenia jej kadencji w grudniu 2027 roku i dopiero wtedy przejąć pełną kontrolę nad SAF. Ta sugestia wywołała zdecydowaną reakcję ze strony Palmeiras.
– Jeśli prezydent Flamengo nadal będzie kierował pod moim adresem insynuacje i fałszywe oskarżenia, ja, Leila Pereira, podejmę przeciwko niemu kroki prawne, aby musiał udowodnić to, co mówi – zapowiedziała, po czym dodała:
– Na początek: kim jest Luiz Eduardo Baptista, żeby decydować o tym, co mogę, a czego nie mogę robić? To ogromna zarozumiałość ze strony tego człowieka, że próbuje kierować moim życiem. Co więcej, nie tylko moim życiem, ale również moją działalnością w Palmeiras. Jest prezydentem Flamengo i powinien wypowiadać się wyłącznie na temat własnego klubu. Czyżby aż tak bardzo się mnie obawiał? – zakończyła Leila Pereira.
Obecnie dialog między Palmeiras a Flamengo ogranicza się do pracowników odpowiedzialnych za kwestie techniczne. Dotyczy to zarówno bezpośrednich meczów obu zespołów, jak i ewentualnych kontaktów związanych z wciąż obowiązującą umową telewizyjną.
W ekskluzywnym wywiadzie dla UOL z października 2025 roku Luiz Eduardo Baptista określił Libra mianem „zielonej” i „palmeirense”. Dziś jednak udało mu się odwrócić sytuację pod względem reprezentacji Flamengo w strukturach organizacji.
Krytyka była związana między innymi z obecnością prawnika André Siki w zarządzie ligi. Jego kancelaria od lat świadczy usługi na rzecz Palmeiras oraz innych brazylijskich klubów. W ostatnim czasie André Sica zaczął również reprezentować Almirante Participações podczas negocjacji dotyczących przejęcia SAF Vasco.
Obecnie Flamengo, wspólnie z Bahią, zajęło miejsca w radzie zarządzającej Libra. Zmiana ta nastąpiła po okresie, w którym funkcję tę pełnił Julio Casares, były prezydent São Paulo.
Palmeiras nie uczestniczy już w zgromadzeniach Libra, jednak przedstawiciele klubu od czasu do czasu kontaktują się z pracownikami technicznymi ligi, aby wyjaśnić wątpliwości dotyczące umowy z Globo.
W kolejnym wywiadzie, udzielonym już w 2026 roku podcastowi Sports Market Makers, Luiz Eduardo Baptista przyznał, że ponosi „część” odpowiedzialności za pogorszenie relacji między klubami.
Nie pomaga również ton, w jakim Flamengo krytykuje sztuczną nawierzchnię. Klub jest najbardziej zdecydowanym przeciwnikiem tego rozwiązania, stosowanego obecnie na stadionach pięciu zespołów Série A, czyli co czwartego klubu występującego w najwyższej klasie rozgrywkowej. Wśród nich znajduje się również Palmeiras.
Sztuczna murawa pozwala zarządcom stadionu klubu z São Paulo wykorzystywać obiekt znacznie szerzej niż tylko do rozgrywania meczów piłkarskich. Organizowane są tam między innymi koncerty i inne wydarzenia.
W tym sporze Flamengo posługuje się pejoratywnym określeniem „plastikowa murawa”, na co kibice i przedstawiciele Palmeiras odpowiadają, że naturalna nawierzchnia Maracany jest znacznie gorsza.
Leila Pereira pozwoliła sobie nawet na ironiczną uwagę, gdy zarządcy stadionu w Rio de Janeiro, kierowanego wspólnie przez Flamengo i Fluminense, ogłosili plan organizacji koncertów.
– Przeczytałam w mediach, że Flamengo i Fluminense podpisały umowę z firmą, która będzie organizować koncerty na Maracanie. Naprawdę? Czy Flamengo zamierza porzucić futbol i przekształcić stadion w salę widowiskową? Luiz Eduardo Baptista mówił przecież coś takiego o ówczesnym Allianz Parque, twierdząc, że jeśli Palmeiras chce zarabiać na koncertach, powinno zrezygnować z futbolu. Zresztą, jeśli ma ochotę, mogę mu doradzić montaż sztucznej murawy. To najlepsze rozwiązanie. Mogę nawet polecić naszą nawierzchnię, która jest znakomita. Jestem pewna, że mu się spodoba.
SĘDZIOWANIE I STJD
Arbitraż i Najwyższy Trybunał Sprawiedliwości Sportowej (STJD) to kolejne obszary, w których w ostatnich latach uwidoczniła się rywalizacja między Flamengo a Palmeiras.
Luiz Eduardo Baptista, znany jako Bap, był inicjatorem publikowania oficjalnych komunikatów, w których klub, posługując się instytucjonalnym językiem, nagłaśniał rzekome faworyzowanie Palmeiras przez arbitrów. W tej kwestii emocje są szczególnie rozgrzane już od ubiegłego roku.
Choć Leila Pereira twierdzi, że nie narzeka na terminarz ani sędziowanie, przez lata głównym głosem Palmeiras w tych sprawach był trener Abel Ferreira.
Szkoleniowiec nie zapomniał o faulu Ericksona Pulgarа w finale Libertadores, za który zawodnik nie został ukarany czerwoną kartką. Kibice i przedstawiciele Palmeiras protestowali również po sytuacji z meczu Flamengo – Palmeiras na Maracanã w ramach Brasileirão 2025. Ich zdaniem Wilton Pereira Sampaio powinien podyktować rzut karny po tym, jak Jorginho popchnął Gustavo Gómeza.
Z drugiej strony presja ze strony Flamengo przybrała zupełnie inny wymiar po występie sędziego Ramona Abattiego Abela w spotkaniu São Paulo – Palmeiras w Brasileirão. Arbiter nie podyktował rzutu karnego dla Tricolor, a Palmeiras ostatecznie wygrało 3:2, odrabiając straty.
W mniej znaczących incydentach wzajemne uszczypliwości również nie ustawały. Dotyczyły zarówno pracy arbitrów, jak i decyzji podejmowanych przez STJD.
Palmeiras oburzyło się, gdy Abel Ferreira otrzymał łącznie siedem meczów zawieszenia za czerwone kartki obejrzane w Brasileirão. Klub krytykował trybunał także wtedy, gdy wszczęto postępowanie przeciwko pomocnikowi Maurício za sytuację z meczu z Vitórią, w której zawodnik nie został ukarany wykluczeniem. Ostatecznie piłkarz nie otrzymał żadnej kary zawieszenia.
W tym kontekście rywalizacji Flamengo opublikowało oficjalny komunikat, w którym stwierdziło:
– Palmeiras ma na koncie najwięcej decyzji sędziowskich zmienionych na swoją korzyść (65), najmniej decyzji niekorzystnych spośród czołowych klubów w kraju (47) oraz najlepszy bilans w brazylijskim futbolu (+18). Prowadzi również pod względem łącznej liczby interwencji VAR.
Później, gdy Flamengo publicznie zaprotestowało przeciwko pracy Andersona Daronca i arbitra VAR Rodolpha Toskiego podczas zremisowanego spotkania z Santosem, ponownie odniosło się do Palmeiras.
– Przepisy nie mogą zmieniać się w zależności od okoliczności meczu. Co ciekawe, ci sami arbitrzy zostali wyznaczeni do pracy w najbliższą niedzielę podczas derbów Palmeiras – Corinthians, w których wystąpi bezpośredni rywal Flamengo w walce o mistrzowski tytuł.
Klub z São Paulo odpowiedział:
– Choć takie stanowisko nie jest zaskoczeniem, biorąc pod uwagę powtarzające się nieetyczne działania obecnych władz klubu z Rio de Janeiro, ubolewamy, że tak ważna instytucja brazylijskiego futbolu wciąż sięga po przestarzałe metody wywierania presji na arbitrów w decydującym momencie sezonu.
W tym kontekście warto wrócić do wypowiedzi Bapa na temat braku jedności wśród brazylijskich klubów. Podczas jednego z wywiadów wspomniał on o zasadzie „życzliwość rodzi życzliwość”.
– Czy uważasz, że brazylijskie kluby są psychicznie i emocjonalnie przygotowane do dyskutowania o tym, kto będzie sędziował mecz za trzy dni? Jeden chce João, drugi Marię, a kolejny klub nie znosi Pedra. Kto ma o tym decydować? To nie możemy być my, działacze – powiedział wówczas.
Nieprzypadkowo więc w końcówce Brasileirão temat sędziowania stał się tak gorący. CBF, która próbuje zorganizować ligę z udziałem Flamengo i Palmeiras, niejednokrotnie staje się miejscem, do którego trafiają kolejne skargi. Nie zamierza jednak angażować się w konflikt między zrzeszonymi klubami. Bap i Leila muszą rozwiązać ten problem między sobą.